Dostları olmalı insanın, aynen gemilerin limanları gibi.Zaman zaman uğradığın, yükünü boşalttığın,dalgalar dininceye kadar beklediğin koynunda.

Paylaşmanın asaletini hiç bir zaman bencilliğin çirkinliğine bırakmayın ve öyle bir dost seçinki siz onun için ölümü düşünürken o sizin için çoktan ölmüş olsun...

Tonton bir nine olduğunda; bahçendeki sandalyene oturup eski günlere daldığında, hatırlamak istediğin kadar güzel günler seninle olsun

Unuttuklarini anımsa, kaybettiysen ara, özlediysen git bul, kırdıysan af dile, kırıldıysan affet, seviyorsan söyle, çünkü dostlar zor bulunur bu dunyada...

Konuşmak susmanın kokusudur. Ya sus git, ya konuş gel ortalarda kalma! Yalan korkaklığın tortusudur..

Boş kalmazdı sahiller kendi sahillerinde amaçsız gezintilere çıkmasaydı eğer..

İstemem artık gelmeni yokluğunda buldum seni bırak vehminde gölgeni gelme artık neye yarar...

Ben dostumu dostum oldugu için degil, dostumun dostu ben oldugum için severim

Dostum diyen gönüllere girmeli. Mis kokulu güller derip vermeli. Dost elinden zehir olsa içmeli. Dosta güven,dosta güven vermeli..

İnsanin en acizi dost arayandır, bundan daha acizi vardır oda bulduğu dostu kaybedendir.